pucować () ,
czasownik niedokonany (1.1) starannie czyścić gładką powierzchnię, taką którą da się doprowadzić do połysku (1.2) czyścić (1.3) nie przyznawać się do czegoś, blagować czasownik zwrotny niedokonany (2.1) tłumaczyć sięSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298.
(1.1)
(1.1) – Miss Ward przyjedzie jutro? – upewniał się wycierając salaterkę, chuchając na szkło i pucując do połysku.
(1.1) pucować buty / lustro / wannę / auto, pucować na błysk / glanc, pucować do połysku, pucować mankietem / rękawem
(1.1) polerować, szorować
(1.1) czyścić
pucowanie
→ czyścić, sprzątać
(1.2) angielski: (1.1) polish, shine, scrub hiszpański: (1.1) lustrar, pulir, abrillantar nowogrecki: (1.1) στιλβώνω, γυαλίζω, λουστράρω rosyjski: (1.1) надраивать, начищать, тщательно чистить szwedzki: (1.1) putsa, polera