konstatować () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( skonstatować) (1.1) stwierdzać zaistnienie jakiegoś faktu, zdarzenia; ustalać coś
(1.1)
(1.1) Anatol wrócił do Prefektury z paszportem i tu grubas konstatuje, że i w paszporcie rok 1918 jest wydrapany i zamieniony na 1919.
konstanta , konstatacja , konstatowanie , skonstatowanie skonstatować
białoruski: (1.1) канстатава́ць bułgarski: (1.1) констатирам esperanto: (1.1) konstati francuski: (1.1) constater hiszpański: (1.1) constatar rosyjski: (1.1) констати́ровать ukraiński: (1.1) констатува́ти