fuga

fuga ()

,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj formy muzycznej; (1.2) spoina w murze pomiędzy cegłami lub między płytkami ceramicznymi ułożonymi na ścianie lub podłodze

(1.1-2)

fugować fugowy

angielski: (1.1) fugue; (1.2) joint bułgarski: (1.1) фуга ; (1.2) фуга chorwacki: (1.1) fuga ; (1.2) fuga niemiecki: (1.1) Fuge ; (1.2) Fuge słoweński: (1.1) fuga ; (1.2) fuga , reža wilamowski: (1.1) fu̇g ; (1.2) fu̇g

fuga ()

rzeczownik (1.1) fuga

fuga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fuga, spoina (1.2) fuga

fuga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fuga

(1.1)

fugový, fugální

fuga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ucieczka (1.2) wyciek, przeciek (1.3) fuga

(2.1) (2.2)

(1) fugas

(1.1) darse (lub ponerse) a la fuga → rzucić się do ucieczki, uciec

(1.1) evasión, huida (1.2) escape, derrame, pérdida

fugar, fugarse fugaz, fugitivo, fugado fugitivo , fugacidad , fuguillas /

fuga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ucieczka, zamęt (1.2) fuga

(1.1-2) fuga, fugae

fugax fugito

fuga ()

czasownik (1.1) uciekać

fuga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ucieczka

fuga ()

rzeczownik (1.1) kwiat

fuga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fuga, spoina (1.2) fuga

(1.1) reža

fuga ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ucieczka (1.2) wyciek (1.3) szereg, rząd (1.4) fuga

(1.1-3) fughe

(1.3) fuga di colonne

fuggire, fugare fugace, fuggiasco fugacità, fuggiasco