zmuszać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( zmusić) (1.1) nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś czasownik zwrotny niedokonany zmuszać się ( zmusić się) (2.1) przekonywać, skłaniać siebie do zrobienia czegoś, mimo że nie ma się chęci, przekonania
(1.1) (2.1)
(2.1) Zmuszam się do pracy, chociaż wcale nie mam ochoty.
(1.1) przymuszać
(1.1) namawiać, przekonywać
zmuszanie , zmuszenie musieć, zmusić musowo
angielski: (1.1) force arabski: (1.1) أرغم, أجبر, أكره duński: (1.1) tvinge esperanto: (1.1) devigi; (2.1) devigi sin, sindevigi hiszpański: (1.1) obligar, forzar islandzki: (1.1) neyða japoński: (1.1) 強いる (しいる, shiiru) kataloński: (1.1) forçar niderlandzki: (1.1) dwingen; (2.1) zich dwingen niemiecki: (1.1) zwingen; (2.1) sich zwingen norweski (bokmål): (1.1) tvinge norweski (nynorsk): (1.1) tvinge rosyjski: (1.1) вынуждать, заставлять; (2.1) заставлять szwedzki: (1.1) tvinga, pressa, nödga, nödsaka; (2.1) tvinga sig turecki: (1.1) zorlamak ukraiński: (1.1) примушувати, змушувати węgierski: (1.1) kényszerít wilamowski: (1.1) cwynnia, cvyŋ́ŋ́ja włoski: (1.1) costringere