Bogumił () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(2.1) od: Bogumiła
(2.1)
(1.1) Bogumił wrócił z Kalińca rozpromieniony i rozmowny jak nigdy.
(1.1)
Bogumiła , Bogumiłostwo Boguś
→ miły BoguJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, Wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 63. źródłosłów nazwiska Bogucki
Podobne znaczenia mają imiona Amadeusz oraz Teofil. (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
angielski: (1.1) Bogomile bułgarski: (1.1) Богомил czeski: (1.1) Bohumil niemiecki: (1.1) Gottlieb rosyjski: (1.1) Богумил słowacki: (1.1) Bohumil