Nikodem () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(2.1) od: Nikodema
(1.1)
(1.1) Gdy dzień miał się ku zachodowi, Józef z Arymatei przy pomocy Nikodema zdjął ciało z krzyża i pochował w grobie, wykutym w skaleStanisław Piekarski, Prawdy i herezje. Encyklopedja wierzeń wszystkich ludów i czasów (wyd. 1930). (1.1) — Moje panie w tej chwili zejdą, właśnie kończą ubieranie się, może tymczasem zechce pan, drogi panie Nikodemie, obejrzeć inne pokoje na parterze, bo piętro, che, che, jest jeszcze niewidzialne, pojmuje pan, damyTadeusz Dołęga-Mostowicz, Karjera Nikodema Dyzmy (wyd. 1937).
(1.1) • Ewangelia Nikodema
(1.1) Nikodemek, Nikoś, Nikuś
Nikodemek , Nikoś , Nikuś Nikodema Nikodemowy
< (Nikódēmos)
(1.1)
angielski: (1.1) Nicodemus białoruski: (1.1) Нікадым , Нікадзім francuski: (1.1) Nicodème hebrajski: (1.1) ניקודמוס hiszpański: (1.1) Nicodemo łaciński: (1.1) Nicodemus nowogrecki: (1.1) Νικόδημος portugalski: (1.1) Nicodemos rosyjski: (1.1) Никодим rumuński: (1.1) Nicodim starogrecki: (1.1) Νικόδημος szwedzki: (1.1) Nikodemus ukraiński: (1.1) Никоди́м węgierski: (1.1) Nikodémusz włoski: (1.1) Nicodemo