Waldemar ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Waldemar wyrósł na przystojnego kawalera. (1.1) Teraz jego detektywi wysłali do CBŚ i Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu dokumenty, które według detektywa Waldemara Czerwińskiego dowodzą, że Jurkiewicz został zamordowany na zlecenie. (1.1) Rozwój osady zaczął się 100 lat później, kiedy to król duński Waldemar I podarował ją biskupowi Absalonowi. (1.1) Nadinsp. Michał Ledzion, dotychczasowy komendant wojewódzki, przekazał garnizon swojemu następcy, insp. Waldemarowi Wołowcowi.
(1.1)
Waldemarowa , Waldemarówna Waldek, Walduś, Waldeczek, Waldi Waldemara Waldkowy
→ panować + sławny
(1.1)
czeski: (1.1) Valdemar duński: (1.1) Valdemar esperanto: (1.1) Valdemaro fiński: (1.1) Valdemar łaciński: (1.1) Valdemarus łotewski: (1.1) Voldemārs , Valdemārs niderlandzki: (1.1) Waldemar niemiecki: (1.1) Waldemar norweski: (1.1) Waldemar, Valdemar rosyjski: (1.1) Вальдемар szwedzki: (1.1) Valdemar węgierski: (1.1) Valdemár włoski: (1.1) Valdemaro
Waldemar ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Waldemar
(1.1)
Woldemar
(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Imiona męskie
Waldemar ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Waldemar
Waldemar ()
rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna (1.1) Waldemar