struga ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ciecz płynąca wąskim pasmem; płynąca, lejąca się woda, ciecz (1.2) mała rzeczka
(2.1) od: strug
(3.1) 3. od: strugać
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Struga cieczy spływała z góry.
(1.1) strugi deszczu
(1.2) potok, potoczek, strumyczek
strużka strugowy
(1) Leszek Bednarczuk, Kontakty językowe w przedhistorycznej Europie środkowo-wschodniej, „Bulletin de la Société Polonaise de Linguistique”, fasc. LXXIII, 2017, s. 178.
angielski: (1.1) spurt, stream; (1.2) stream niderlandzki: (1.1) stroom , straal rosyjski: (1.1) струя ; (1.2) речка , рукав szwedzki: (1.1) stråle wilamowski: (1.1) stru̐g , strug ; (1.2) stru̐g , strug