zapalniczka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;
(1.1)
(1.1) W ciemności prztyknęła zapalniczka.Bruno Jasieński: Palę Paryż
(1.1) zapalniczka jednorazowa / krzesiwowa / piezoelektryczna / żarowa / gazowa / benzynowa • używać / użyć zapalniczki • przypalić / przypalać zapalniczką
(1.1) ; żarmaszyna
zapalenie , zapalanie , zapalnik , zapalarka , zapłon , zapaleniec odpalić, rozpalać, palić , zapalać , zapalić palny
albański: (1.1) çakmak angielski: (1.1) lighter arabski: (1.1) ولاعة, قداحة baskijski: (1.1) pizgailu białoruski: (1.1) запальніца , запальнічка bułgarski: (1.1) запалка chorwacki: (1.1) upaljač czeski: (1.1) zapalovač duński: (1.1) lighter , cigarettænder , cigartænder esperanto: (1.1) fajrilo francuski: (1.1) briquet hiszpański: (1.1) mechero , encendedor jidysz: (1.1) אָנצינדער (oncinder) kataloński: (1.1) encenedor koreański: (1.1) 라이터 łotewski: (1.1) šķiltavas macedoński: (1.1) запалка mongolski: (1.1) асаагуур niemiecki: (1.1) Feuerzeug nowogrecki: (1.1) αναπτήρας portugalski: (1.1) isqueiro rosyjski: (1.1) зажига́лка rumuński: (1.1) brichetă słowacki: (1.1) zapaľovač szwedzki: (1.1) tändare , cigarettändare turecki: (1.1) çakmak ukraiński: (1.1) запальничка węgierski: (1.1) öngyújtó włoski: (1.1) accendino wolof: (1.1) birket