Dionizy () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(2.1) , i od: Dioniza
(1.1)
(1.1) Panu Dionizemu zrób herbatę z dzikiej róży. (1.1) Żona Dionizego została radną Żoliborza. (1.1) Przestań wysługiwać się Dionizym i sam podlej rabaty.
(1.1)
Dioniza , Dionizja , Dionizje , Dionizjusz , Dionizos , Dionizów , dionizyjskość dionizyjski dionizyjsko
< (Dionysios)
(1.1)
angielski: (1.1) Dennis, Denis baskijski: (1.1) Denis białoruski: (1.1) Дзяніс (Dzânìs) czeski: (1.1) Diviš esperanto: (1.1) Denizo francuski: (1.1) Denis hebrajski: (1.1) דיוניסיוס hiszpański: (1.1) Dionisio , Dyonisio łaciński: (1.1) Dionysius niemiecki: (1.1) Dionysius portugalski: (1.1) Dionísio , Dinis , Diniz rosyjski: (1.1) Дионисий (Dionisij) rumuński: (1.1) Dionisie sardyński: (1.1) Dionisi słowacki: (1.1) Dionýz starogrecki: (1.1) Διονύσιος (Dionū́sios) ukraiński: (1.1) Діонісій (Dìonìsìj) węgierski: (1.1) Dénes włoski: (1.1) Dionigi , Dionisio