Klemens () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Nazajutrz wuj Klemens nie wstał już z łóżka .
(1.1)
Klemencja , Klemensowa , Klemensowo , Klemensów Klimek Klemensowy
< → dobrotliwy, miłosiernyPolskie nazwy własne. Encyklopedia pod red. Ewy Rzetelskiej-Feleszko, Kraków 2005, s. 108.
zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
angielski: (1.1) Clement, Clemens baskijski: (1.1) Klemente białoruski: (1.1) Клімент białoruski (taraszkiewica): (1.1) Клімэнт , Клемэнт czeski: (1.1) Klement , Kliment francuski: (1.1) Clément hebrajski: (1.1) קלמנס islandzki: (1.1) Klemens łaciński: (1.1) Clemens niemiecki: (1.1) Klemens , Clemens nowogrecki: (1.1) Κλήμης rosyjski: (1.1) Климент , Клемент , Клименс , Клеменс słowacki: (1.1) Klement szwedzki: (1.1) Klemens , Clemens ukraiński: (1.1) Климент węgierski: (1.1) Kelemen włoski: (1.1) Clemente
Klemens ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1)
Klemens ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1)
(1.1) Dostęp 01.05.2026.
Clemens
(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Imiona męskie
Klemens ()
rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna (1.1) KlemensStatistiska centralbyrån
(1.1) Clemens
zobacz też: imiona męskie w języku szwedzkim