Izabela ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Założycielka koncepcjonistek była damą na dworze królowej Izabeli Portugalskiej.
(1.1)
(1.1) Izabella; Izabelka, Iza, Izka, Izunia
Izabelka , Iza , Izka , Izunia Izabelin, izabeliński, izabelowy, izabelowaty
od formy imienia Elżbieta lub od JezabelJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 258.
(1.1) W języku polskim powinno się stosować spolszczony zapis przez jedno „l”, nie . (1.1) ; zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
angielski: (1.1) Isabel białoruski: (1.1) Ізабела esperanto: (1.1) Izabela francuski: (1.1) Isabelle kataloński: (1.1) Isabel rosyjski: (1.1) Изабе́лла słowacki: (1.1) Izabela szwedzki: (1.1) Isabella włoski: (1.1) Isabella
Izabela ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Izabela
Izabela ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Izabela
(1.1)
Izabela ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Izabela
Izabel
Izabela ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Izabela
(1.1)
(1.1) pani / slečna Izabela • žena menom Izabela • volať sa / nosiť meno Izabela • dať meno Izabela • meniny Izabely
(1.1) Izabelka, Iza, Bela
izabela Izabelka , Iza , Bela Izabelin, izabelový
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Imiona
Izabela ()
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) Izabela