wyjąć ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( wyjmować) (1.1) wydostać, wydobyć coś skądś, z wnętrza czegoś (1.2) wydzielić część z całości, wyodrębnić coś (1.3) wykluczyć kogoś lub coś, wyłączyć, zrobić dla kogoś lub czegoś wyjątek
(1.1)
(1.1) Wyjął odznakę, podniósł ją i ruszył przed siebie z ujmującym uśmiechem. (1.2) W ogóle narzucił sobie twardą dyscyplinę. Wyjąwszy momenty, kiedy spotykał się z kolegami na meczu czy w kinie, zajmował swój umysł sprawami wyższego rzędu, głównie fizyką, którą studiował dla czystej przyjemności oraz tajnikami konstrukcji telewizorów, które naprawiał dla pieniędzy. (1.3) (…) ponadto wyjął ich spod ustawodawstwa miejskiego, poddając jurysdykcji wojewody, a w sprawach gardłowych sądownictwu samego króla.
(1.1) wyjąć coś z kieszeni • wyjąć ciasto z piekarnika • wyjąć wędlinę z lodówki • wyjąć szwy (1.2) zdanie wyjęte z kontekstu
wyjęcie , wyjmowanie , wyjątek jąć, wyjmować , powyjmować
jak psu z gardła wyjęty • wyjąć z ust • ktoś by serce wyjął z piersi dla kogoś • wyjąć metrykę • wyjęty spod prawa • wyjąwszy coś
angielski: (1.1) remove from, bring out, take out of, pull out chiński standardowy: (1.1) 拿出 (náchū) czeski: (1.1) vyjmout duński: (1.1) udtage, tage ud esperanto: (1.1) eltiri, elpreni, eligi jidysz: (1.1) אַרויסנעמען (arojsnemen) rosyjski: (1.1) достать, извлечь, вытянуть ukraiński: (1.1) дістати, витягти, витягнути