sukno () ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) gęsta, zgrzebna tkanina wełniana;
(1.1)
(1.1) Marcinkowski usiadł za stołem, który swym szczytem przylegał do biurka szefa, tworząc wraz z nim literę T. Jego blat był przykryty zielonym suknem, a z każdej strony przystawione były po cztery drewniane krzesła.
suknia , sukienka , sukiennice , sukiennik sukienny, sukienniczy
, rzeczownik utworzony od czasownika → skręcać, nawijać nici ( → skręcać razem kilka nitek) < od pierwiastka → giąć, zginać, obracać, skręcać
angielski: (1.1) cloth bułgarski: (1.1) сукно esperanto: (1.1) drapo kazachski: (1.1) шұға niemiecki: (1.1) (wollenes) Tuch rosyjski: (1.1) сукно ukraiński: (1.1) сукно węgierski: (1.1) posztó wilamowski: (1.1) štöff , śtöff