anulować ()
, ,
czasownik przechodni dwuaspektowy (1.1) stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś (1.2) unieważnić czynność w programie komputerowym
(1.1-2)
(1.1) 13 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy Republiki Litewskiej anulował decyzję Sądu Apelacyjnego i oczyścił R. Paksasa z zarzutów złamania tajemnicy państwowej.
(1.1) anulować decyzję / dług / małżeństwo / testament / wyrok
(1.1) odwoływać, znosić
anulacja , anulowanie
→ unicestwiamJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 33.
angielski: (1.1) abate, aside; (1.2) cancel arabski: (1.1) ألغى bułgarski: (1.1) анулирам duński: (1.1) ophæve, annullere; (1.2) annullere esperanto: (1.2) nuligi francuski: (1.1) annuler, dénoncer górnołużycki: (1.1) anulować hiszpański: (1.1) anular, derogar, abolir; (1.2) cancelar interlingua: annullar niemiecki: (1.1) annullieren; (1.2) abbrechen słoweński: (1.1) razveljaviti ukraiński: (1.1) анулювати włoski: (1.1) annullare