lotnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi (1.2) żołnierz służący w lotnictwie (1.3) inżynier posiadający specjalizację lotniczą (1.4) zwierzę, które potrafi latać
(1.1-4)
(1.3) Gołębie są zwrotnymi lotnikami.
(1.1) awiator
(1.4) nielot
lot , lotnisko , lotnictwo , lotniskowiec , polatucha , latawiec , odlot , dolatywanie , dolecenie , lecenie , latanie , przylatywanie , przylecenie , przylot , podlot , podlotek , oblatywacz , oblatywanie , oblecenie , dolatywanie , dolecenie , wylatywanie , wylecenie , lotność , ulotność , lotka , latacz , nielot , odlatywanie , odlecenie lotniczka dolecieć, odlatywać, lecieć , latać , przylecieć , przylatywać , odlatywać , odlecieć , podlatywać , przylecieć , oblatywać , oblecieć , wylatywać , wylecieć lotniczy, lotny, ulotny, oblatany
(1.1) J.R., Lotnik czy latacz?, „Język Polski” nr 1/1919, s. 31.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) flier, flyer, airman, aviator; (1.2) airman baskijski: (1.1) hegazkinlari białoruski: (1.1) лётчык ; (1.2) лётчык bułgarski: (1.1) летец , авиатор czeski: (1.1) letec duński: (1.1) aviatiker esperanto: (1.1) aviadisto, aviadilano francuski: (1.1) aviateur ; (1.2) aviateur hiszpański: (1.1) aviador ; (1.2) piloto , aviador ; (1.3) ingeniero aeronáutico kazachski: (1.1) ұшқыш rosyjski: (1.1) авиатор , лётчик ; (1.2) авиатор , лётчик ; (1.3) авиатор ukraiński: (1.1) авіатор , льотчик ; (1.2) льотчик wepski: (1.1) lendali włoski: (1.1) aviatore