plask ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dźwięk plaskania, który powstaje podczas uderzenia o coś płaskiego lub miękkiego wykrzyknik onomatopeiczny (2.1) naśladowanie plasku (1.1) wykrzyknik w funkcji czasownika (3.1) zrobić plask (1.1)
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Słyszałaś ten dziwny plask? Chyba coś spadło z dachu. (2.1) Podniósł rękę, aby zabić komara siedzącego mu na udzie. Plask! Ale komar zdążył odlecieć. (3.1) Chłopiec potknął się i plask na buzię.
plaskać plaskacz
(2.1)
angielski: (1.1) clap, smack, slap