kakel ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) płytka ceramiczna do wykładania podłogi i ścian, kafel, kafelek, fliza
(1.1) ett kakel, kaklet, kaklen, kaklena
(1.1) Vi har blå kakel i badrummet. → Mamy niebieskie płytki w łazience.
(1.1) lägga / sätta / sätta upp kakel → kłaść / układać kafelki
(1.1) kakelplatta
kakla
złożenie rzeczownikowe kakelgolv, kakelplatta, kakelugn, kakelskärare, kakelsättare, kakelvägg fraza przysłówkowa ända in i kaklet