architraw ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;
(1.1)
(1.1) W skład klasycznego belkowania wchodzi architraw, fryz i gzyms. (1.1) Na architrawie świątyni delfickiej starożytni napisali: "Poznaj samego siebie", i za Platonem sądzili, że prawda jest przypomnieniem, anamnezą.
(1.1) epistyl, nadsłupie
architrawowy
< Tadeusz Bujnicki, Pozytywizm, WSiP, Warszawa 1989, s. 316.
angielski: (1.1) architrave baskijski: (1.1) arkitrabe chorwacki: (1.1) arhitrav esperanto: (1.1) arkitravo francuski: (1.1) architrave hiszpański: (1.1) arquitrabe ido: (1.1) arkitravo interlingua: (1.1) architrave łaciński: (1.1) epistylium niemiecki: (1.1) Architrav nowogrecki: (1.1) επιστύλιο portugalski: (1.1) arquitrave szwedzki: (1.1) arkitrav ukraiński: (1.1) архітрав włoski: (1.1) architrave