noble ()
przymiotnik (1.1) szlachetny (1.2) arystokratyczny rzeczownik policzalny (2.1) arystokrata, arystokratka rzeczownik (3.1) złota angielska moneta z XIV i XV wieku
(1.1) He was a noble warrior. → Był szlachetnym wojownikiem. (2.1) This house was occupied by nobles in the 16th century. → Ten dom był zamieszkiwany przez arystokratów w XVI wieku.
(1.1) ignoble
ennoble nobleness, nobility, noblesse nobly ignoble
noble ()
przymiotnik (1.1) szlachecki (1.2) szlachetny rzeczownik (2.1) szlachcic
(1.2) gas noble → gaz szlachetny
nobletasun, noblezia
noble ()
przysłówek (1.1) szlachetnie
(1.1) Ĉu esti aŭ ne esti,—tiel staras Nun la demando: ĉu pli noble estas Elporti ĉiujn batojn, ĉiujn sagojn De la kolera sorto, aŭ sin armi Kontraŭ la tuta maro da mizeroj Kaj per la kontraŭstaro ilin fini?Monolog Hamleta (początek) → Być albo nie być, oto jest pytanie. Jestli w istocie szlachetniejszą rzeczą Znosić pociski zawistnego losu Czy też, stawiwszy czoło morzu nędzy, Przez opór wybrnąć z niego?
nobla
noble ()
przymiotnik (1.1) szlachetny, prawy (1.2) wzniosły, imponujący, majestatyczny (1.3) szlachecki noble; nobles
noblement nobiliaire noblesse
noble ()
przymiotnik (1.1) szlachetny, wielkoduszny, wspaniałomyślny (1.2) wspaniały, znakomity, majestatyczny (1.3) szlachecki, szlacheckiego rodu (1.4) szlachetny (1.5) (o zwierzętach i osobach) wierny, oddany, lojalny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) szlachcic rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) szlachcianka noble /; nobles /
(1.1) honrado, generoso, sincero (1.2) ilustre
ennoblecer nobiliario, noblote nobleza, nobles noblemente
noble ()
przymiotnik (1.1) szlachetny rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) arystokrata
(1.1) noble ; noble (2.1) noble; nobles
(1.1) nobiliari
noble ()
przymiotnik (1.1) szlachetny