__TOC__ tacka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od taca (1.2) mała taca
(1.1-2)
(1.2) Jest już herbata – powiedziała Monika, wchodząc do pokoju z niewielką, plastikową tacką w rękach.
tacowy taca
jidysz: (1.1) טעצל (tecl); (1.2) טעצל (tecl)
tacka ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) samica owcy (1.2) sztaba, sztabka czasownik nieprzechodni (2.1) dziękować
(1) en tacka, tackan; tackor, tackorna (2.1) att tacka, tackar, tackade, tackat, tacka!, pres. part. tackande, perf. part. tackad
(1.1) fårhona
(2.1) tack, tackande
fraza czasownikowa tacka och ta emot • tacka vet jag