klippa ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) klif czasownik przechodni (2.1) ciąć, wycinać, obcinać czasownik zwrotny klippa sig (3.1) ostrzyc się

(1.1) en klippa, klippan; klippor, klipporna (2-3) att klippa, klipper, klippte, klippt, klipp!, pres. part. klippande, perf. part. klippt

(2-3) klipp, klippande, klippning (1.1) klippig

czasownik frazowy klippa av • klippa bort • klippa ihop • klippa in • klippa ner • klippa sönder • klippa till • klippa upp • klippa ut

(1.1) zobacz też: geografia w języku szwedzkim