alo ()

rzeczownik (1.1) skrzydełko nosa (1.2) oficyna, skrzydło (1.3) skrzydło armii, organizacji (1.4) skrzydło (identyczna połowa obiektu np. okna) (1.5) skrzydło, łopata wiatraka (1.6) skrzydło np. ptasie (1.7) skrzydło samolotu

(1.1-7)

(1.2-7) flugilo (1.7) planeo

alego, aleto

niektóre słowniki przytaczają jedynie znaczenia opisujące obiekty podobne do skrzydła lecz nie pełniące funkcji lotnej (1.1-5)

alo ()

(1.1) aloes

aloo, aloaĵo

alo ()

czasownik (1.1) karmić, żywić

(1.1) alo, alere, alui, alitum (altum)

(1.1) (Caesar) reperit … (Dumnorigem) magnum numerum equitatus suo sumptu semper alereGajusz Juliusz Cezar, Commentarii de bello Gallico I, 18. → (Cezar) odkrył, że … (Dumnoryks) zawsze własnym kosztem zapewniał wyżywienie wielkiej ilości ekwitów.

alo ()

rzeczownik (1.1) papugowate, ara

(1.1)

alo ()

rzeczownik (1.1) ziewnięcie

alo ()

rzeczownik (1.1) brzuch (1.2) przód (1.3) ostra krawędź noża

(1.1) kona, koopuu, manava