potęga () , ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) przeważająca siła i skuteczność (1.2) coś potężnego (1.3) wynik potęgowania;

(1.1-3)

(1.1) Ich potęga militarna zmiażdżyła opór przeciwnika. (1.2) W tym kamiennym grobowcu drzemią złowrogie siły zdolne obalać potęgi tego świata. (1.3) Drugą potęgę nazywamy kwadratem, a trzecią sześcianem.

(1.3) podnieść do potęgi • podstawa potęgi • wykładnik potęgi

(1.3) pierwiastek

potęgować potęgowanie potężny potężnie na potęgę • do potęgi

→ pociąganie < → pociągnąć

angielski: (1.1) power; (1.2) power; (1.3) power arabski: (1.1) حيل, عزة baskijski: (1.3) berretura czeski: (1.1) přesila ; (1.3) mocnina esperanto: (1.1) potenco; (1.2) potenco; (1.3) potenco hiszpański: (1.1) poder , fuerza , poderío ; (1.2) potencia ; (1.3) potencia kataloński: (1.1) puixança rosyjski: (1.1) мощь , могу́щество , могу́честь ; (1.2) си́ла ; (1.3) сте́пень staroangielski: (1.1) eafoþ szwedzki: (1.3) potens węgierski: (1.3) hatvány