__TOC__ kres () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) granica pewnej przestrzeni (1.2) koniec, schyłek czegoś (1.3) (1.4) największe z górnych lub najmniejsze z dolnych ograniczeń danego zbioru;
(1.1-4)
(1.1) Po długim marszu dotarł do kresu lasu. (1.2) Wszystko ma swój kres. (1.2) Upadek Jerozolimy położył kres istnieniu państwa żydowskiegoJan Nowak, Ziemia biblijna. (1.3) Jest coś magicznego w kresach.
(1.2) kres możliwości / wytrzymałości (1.4) kres dolny • kres górny
(1.1) granica, kraniec (1.2) schyłek
(1.4) kres dolny, kres górny
kreślarnia , kresowiak , kresowiaczka , kresowość , Kres , zakres , kresy kresowy
być u kresu sił • położyć kres • stanąć u kresu
angielski: (1.1) end, limit, edge; (1.2) end; (1.4) bound hebrajski: (1.2) קץ (kec) jidysz: (1.1) שיעור (szier); (1.2) אונטערגאַנג (untergang) niemiecki: (1.1) Ende , Rand , Grenze ; (1.2) Ende nowogrecki: (1.1) όριο osmański: (1.1) صوڭ / صڭ (son), اوج (uc); (1.2) صوڭ / صڭ (son), آخرت (âhiret) rosyjski: (1.1) конец , край ukraiński: (1.1) кінець , край włoski: (1.1) margine , limite ; (1.2) limite , fine , termine
kres ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ognisko