burka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wywodzący się z Afganistanu element stroju noszonego przez niektóre muzułmanki, zasłaniający całą głowę oprócz niewielkiego obszaru wokół oczu (czasem z siatką w tym miejscu) lub całe ciało; (1.2) długie okrycie wierzchnie z grubego, ciemnego sukna lub filcu, mające postać peleryny z kapturem, używane podczas podróży; (1.3) tradycyjna zimowa plisowana spódnica wykonana z wełny z domieszką lnu
(1.1-3)
(1.1) Podczas rządów talibów w Afganistanie burka była obowiązkowym strojem kobiet.
bura
(1.1) źródłosłów dla (1.2)
(1.1) (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
angielski: (1.1) burqa arabski: (1.1) برقع baskijski: (1.1) burka duński: (1.1) burka perski: (1.1) برقع urdu: (1.1) برقع
burka ()
rzeczownik (1.1) burka (strój muzułmanek)
burka ()
rzeczownik (1.1) burka (strój muzułmanek)
burka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) burka (strój muzułmanek) (1.2) burka (płaszcz)
(1.1-2)
burka ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) burka (strój muzułmanek)
(1.1) en burka, burkaen, burkaer, burkaerne
(1.1) To ældre kvinder kom klædt i en chador, en pige bar en burka, og resten havde kun et traditionelt hovedtørklæde på, en såk. hijab. → Dwie starsze kobiety przyszły ubrane w czador, jedna dziewczyna nosiła burkę, a reszta miała tylko tradycyjną chustę na głowie, tzw. hidżab.
burkini
(burqā)