wścieklizna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka; (1.2) wściekłość, gniew, furia
(1.1) ,
(1.1) wodowstręt; ; ;
wściekłość , wściekanie wściekać , wściec wściekły, wściekliznowy wściekle
Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 125.
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Choroby i dolegliwości
angielski: (1.1) rabies arabski: (1.1) داء الكلب azerski: (1.1) quduzluq białoruski: (1.1) вадабоязь , шаленства czeski: (1.1) vzteklina dolnołużycki: (1.1) sćaklina duński: (1.1) rabies , hundegalskab fiński: (1.1) vesikauhu, raivotauti francuski: (1.1) rage hiszpański: (1.1) rabia , hidrofobia interlingua: (1.1) rabie japoński: (1.1) kataloński: (1.1) hidrofòbia , ràbia litewski: (1.1) pasiutligė łaciński: (1.1) rabies łotewski: (1.1) trakumsērga niemiecki: (1.1) Tollwut norweski (bokmål): (1.1) rabies nowogrecki: (1.1) λύσσα perski: (1.1) هاری portugalski: (1.1) raiva , hidrofobia rosyjski: (1.1) бе́шенство szwedzki: (1.1) rabies turecki: (1.1) kuduz ukraiński: (1.1) сказ węgierski: (1.1) veszettség wietnamski: (1.1) bệnh dại włoski: (1.1) rabbia