__TOC__ anachoreta () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek pędzący życie w odosobnieniu, w ascezie, oddający się modlitwie i rozmyślaniom (1.2) osoba żyjąca samotnie
(1.1-2)
(1.1) Nigdy nie myślałem o życiu anachorety.
(1.1) pustelnik, eremita (1.2) odludek, samotnik
(1.1) cenobita
(1.1) asceta
anachoretyzm anachoretka anachorecki
→ pustelnik
angielski: (1.1) anchorite, anachoret, anachorete, anachorite, anchoret baskijski: (1.1) anakoreta białoruski: (1.1) анахарэт duński: (1.1) anakoret ; (1.2) eneboer , anakoret esperanto: (1.1) anakoreto hiszpański: (1.1) anacoreta nowogrecki: (1.1) αναχωρητής rosyjski: (1.1) анахорет ; (1.2) анахорет ukraiński: (1.1) анахорет ; (1.2) анахорет
anachoreta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pustelnik
(1) anachoreta, ~ae