blask ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jaskrawe światło (1.2) światło odbite, poblask (1.3) świetność, gloria (1.4) przejaw, przebłysk (1.5) ekspresja radości, szczęścia (1.6) luminancja
(1.1-6)
(1.1) Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno to na nogi, to na odbicie swojej fizjonomii w zwierciadle, uśmiechnął się, kontent, że taki blask bije mu od głowy i obuwia. (1.2) Blask diamentów jest jedyny w swoim rodzaju. (1.3) Blask targanego konfliktami imperium zaczął przygasać. (1.4) Ujrzałem blask przychylności w oczach mej wybranki. (1.5) Spójrz, jaka zadowolona, aż blask od niej bije.
(1.1) jasność
(1.1) mrok (1.2) cień
odblask , poblask , odblaskówka blaskowy, odblaskowy, poblaskowy
angielski: (1.1) brightness, brilliance; (1.2) shine; (1.3) glamour arabski: (?) سنا ,شواظ białoruski: (1.1) бляск , бліск esperanto: (1.1) brilo francuski: (1.1) claire; (1.2) éclat ; (1.4) splendeur ; (1.6) lueur jidysz: (1.1) שײַן (szajn), ליכט / (licht); (1.2) גלאַנץ (glanc); (1.3) גלאַנץ (glanc) osmański: (1.2) آب (âb); (1.3) آب (âb) rosyjski: (1.1) блеск sanskryt: (1.1) दीप्ति ukraiński: (1.1) блиск wilamowski: (1.1) šȧjn , śȧjn włoski: (1.1) bagliore , fulgore , splendore