ostentacja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz
(1.1)
(1.1) Stronnictwo radziwiłłowskie z porywczością swą, butą, ostentacją potęgi i popularności, uchodziło w kraju za daleko mniej zręczne i w polityce nie mogące się mierzyć ze stronnictwem Familii.Józef Ignacy Kraszewski: Saskie ostatki
(1.1) ostentacyjność, manifestacyjność
ostentacyjność ostentacyjny ostentacyjnie
(1.1) , (pysznienie, chwalenie się) od (pokazywać, chełpić się czymś)
angielski: (1.1) ostentation, ostentatiousness francuski: (1.1) ostentation hiszpański: (1.1) ostentación interlingua: (1.1) ostentation, fasto japoński: (1.1) げんき nowogrecki: (1.1) επίδειξη