lutownica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) narzędzie do lutowania; (1.2) nosDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.
(1.1)
(1.1) Ogień zaprószył mężczyzna, który zapomniał wyłączyć lutownicę.
(1.1) lutownica elektryczna / gazowa / grzałkowa / kolbowa / oporowa / podgrzewana zewnętrznym źródłem ciepła / transformatorowa
(1.1)
(1.1) narzędzie
(1.1) kolba, grot
lut , lutowanie , zlutowanie , wylutowanie , przylutowanie , przylutowywanie lutować , zlutować , wylutować , przylutowywać , przylutować lutowniczy
(1.1)
(1.2) angielski: (1.1) soldering iron baskijski: (1.1) soldagailu czeski: (1.1) páječka duński: (1.1) loddekolbe esperanto: (1.1) lutilo francuski: (1.1) fer à braser , fer à souder hiszpański: (1.1) soldador , cautín łotewski: (1.1) lodāmurs niemiecki: (1.1) Lötkolben rosyjski: (1.1) паяльник węgierski: (1.1) forrasztópáka włoski: (1.1) saldatore