shatter ()
czasownik (1.1) rozbić, zniszczyć, zdruzgotać, rozwiać (np. nadzieje) (1.2) roztrzaskiwać się, pękać w drobny mak
(1) shatter, shattered, shattered, shatters, shattering
(1.1) Hurricane Katrina did more than smash New Orleans' shoddy levees. It shattered faith in the government's ability, if not its will, to rescue our most vulnerable citizens, and it broke the spirit of one of America's most exuberant citiesTIME, vol. 176, No. 10. September 6, 2010.. → Huragan Katrina spowodował więcej niż zniszczenie kiepskich grobli Nowego Orleanu. Zdruzgotał wiarę w zdolność rządu, jeśli nie jego wolę, do ratowania najbardziej narażonych obywateli i złamał ducha jednego z najbardziej entuzjastycznych miast Ameryki.
(1.1) damage, break, devastate, ruin, destroy
shatterer shattering shatteringly