stöt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) uderzenieSvensk ordbok, hasło "stöt" (1.2) porażenie prądem (1.3) wstrząs, porażenie (1.4) włamanie, rabunek, skok (1.5) podrzut (technika podnoszenia ciężarów) (1.6) narzędzie wydłużony przedmiot służący do uderzania, tłuczek ( w moździerzu), bijak ( w maselnicy)Svenska Akademiens ordbok, hasło "STÖT II. A. 7" (1.7) stary dziwak, ramol, pryk, stary piernik
(1) en stöt, stöten, stötar, stötarna
(1.2) elektrisk stöt → porażenie prądem (1.7) en gammal stöt → stary piernik
(1.2) elstöt (1.4) inbrott, rån, kupp (1.7) stofil, gubbstrutt
(1.6) mortelstöt, potatisstöt, smörstöt
stöta, stöta sig
złożenie rzeczownikowe stötdämpare, stötfångare, stötvåg • stötesten • bakstöt, dödsstöt, framstöt, hornstöt, mortelstöt, potatisstöt, smörstöt, strömstöt, trumpetstöt fraza rzeczownikowa sista stöten fraza czasownikowa ta stöten • ta emot första stöten • sätta in en stöt • vara i stöten • vara ur stöten fraza przysłówkowa i stöten
(rodzaje uderzeń)