__TOC__ cope ()
czasownik nieprzechodni (1.1) radzić sobie, dać radę (z czymś) (1.2) radzić sobie finansowo (1.3) znosić, dać radę emocjonalnie czasownik przechodni (2.1) zwieńczać (2.2) walczyć, wojować rzeczownik policzalny (3.1) kapa
(1.1-3) cope, coped, coped, copes, coping (2.1-2) cope, coped, coped, copes, coping (3.1) cope; copes
(1.1) cope with
(1.1) deal (with)
(1.1-3) , coupen → uderzać < < , utworzone od → uderzenie, cios
(2.1)
cope ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) najgęstsza część siatki wędkarskiej
(2.1) (2.2) (2.3)
copar copo