polecać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( polecić) (1.1) mówić komuś, co ma zrobić, wydawać komuś polecenie (1.2) dawać kogoś lub coś pod czyjąś opiekę (1.3) przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle
(1.1-3)
(1.1) Dyrektor poleca sekretarce przepisać tekst. (1.3) Polecam ci tę książkę.
(1.1) polecać + bezokolicznikAndrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
(1.1) list polecony (1.3) list polecający
(1.3) rekomendować
polecić polecajka , polecanie , polecenie
afrykanerski: (1.3) aanbeveel angielski: (1.1) order, tell; (1.2) commend, entrust; (1.3) recommend arabski: (1.1) أمر (amara) chiński standardowy: (1.3) 介绍 (jièshào) duński: (1.1) pålægge; (1.3) anbefale, rekommandere esperanto: (1.1) komisii jidysz: (1.1) לאָזן (lozn) niemiecki: (1.3) empfehlen rosyjski: (1.1) приказывать; (1.2) поручать, вверять; (1.3) рекомендовать rumuński: (1.2) porunci szwedzki: (1.3) rekommendera ukraiński: (1.1) наказувати; (1.2) доручати; (1.3) рекомендувати, радити wilamowski: (1.1) rekömendiyn wolof: (1.1) digal