emir ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich (1.2) w starożytności: dowódca wojskowy w krajach arabskich (1.3) w krajach arabskich: zarządca podbitej prowincji
(1.1-3)
(1.1) W krajach Bliskiego Wschodu tytuł emira przysługuje książętom.
Emiraty , emirat , Emir , Emiratczyk , Emiratka emirski, emiracki
<
angielski: (1.1) emir arabski: (1.1) أمير baskijski: (1.1) emir białoruski: (1.1) эмір bułgarski: (1.1) емир czeski: (1.1) emír esperanto: (1.1) emiro francuski: (1.1) émir hiszpański: (1.1) emir ; (1.2) emir niemiecki: (1.1) Emir rosyjski: (1.1) эмир turecki: (1.1) emir węgierski: (1.1) emír włoski: (1.1) emiro
emir ()
rzeczownik (1.1) emir
(1.1) ameer, amir
ameer, amir
emir ()
rzeczownik (1.1) emir
emirerri
emir ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) emir
(1.1) emir; emires
(1.1) príncipe, caudillo
emirato
<
emir ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) emir
(1.1)
emirát emirský