ruta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna
(1.1)
(1.1) Własności lecznicze ruty znane były już w starożytności, używano jej wówczas jako środka rozkurczowego i moczopędnego.
rutka ruciany, rutowy
siać rutę
(1.1)
angielski: (1.1) rue (tylko w liczbie pojedynczej) czeski: (1.1) routa esperanto: (1.1) ruto hiszpański: (1.1) ruda łaciński: (1.1) ruta ukraiński: (1.1) рута wilamowski: (1.1) raut
ruta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) droga, szlak, kierunek (1.2) trasa, marszruta rutas
(1.1) camino, dirección, rumbo (1.2) itinerario, trayecto
ruta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szyba
ruta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ruta
(2.1) imiesłów czasu przeszłego strony biernej, , , liczby pojedynczej, rodzaju żeńskiego od czasownika ruo (2.2) imiesłów czasu przeszłego strony biernej, , , liczby mnogiej rodzaju nijakiego od czasownika ruo
(1.1) rut|a, ~ae
rutula
ruta ()
czasownik (1.1) nauczać, uczyć
ruta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , ruta
rutín
ruta ()
(1)
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) czworokątny (często kwadratowy) obszar, pole na szachownicy, kratka na kratkowanym papierzeSvensk ordbok, hasło "ruta" (1.2) czworokątna (często kwadratowa) płytka, tafelek czekolady (1.3) szyba w oknie (1.4) ekran telewizyjny (1.5) ruta (roślina z rodziny ) czasownik przechodni (2.1) kratkować
(1) en ruta, rutan, rutor, rutorna (2.1) att ruta, rutar, rutade, rutat, ruta! ; pres. part. rutande, perf. part. rutad
(1.3) fönsterruta (1.4) tv-ruta (1.5) vinruta
rutande, rutning rutig
złożenie rzeczownikowe rutmönster, rutnät, rutpapper, bakruta, bildruta, chokladruta, faktaruta, fönsterruta, glasruta, inforuta, parkeringsruta, rökruta, schackruta, textruta, vindruta, vinruta czasownik frazowy ruta in fraza przysłówkowa tillbaka på ruta ett
ruta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) droga
rutórz
ruta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , ruta