pogodny ()
,
przymiotnik (1.1) odznaczający się ładną pogodą, brakiem opadów (1.2) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha (1.3) wyrażający takie cechy; wesoły, sympatyczny
(1.1-3)
(1.1) Dlaczego w taki pogodny dzień siedzisz w domu? Wyszedłbyś na dwór. (1.2) Damian jest bardzo pogodnym człowiekiem. (1.3) Miło widzieć u ciebie wreszcie pogodną twarz.
(1.1) pogodny dzień / wieczór • pogodne lato • pogodna jesień / wiosna / jesień • pogodne niebo (1.2) pogodny człowiek (1.3) pogodna twarz • pogodne usposobienie • pogodny nastrój/uśmiech
(1.2-3) wesoły, radosny, promienny, słoneczny, beztroski
(1.1) niepogodny (1.2) pochmurny, chmurny (1.3) pochmurny, chmurny
(1.1) bezchmurny, bezdeszczowy, bezwietrzny, słoneczny
pogoda , pogodność , pogodynka pogodnieć , rozpogodzić się , rozpogadzać się pogodowy pogodnie
gdy Makary pogodny, cały styczeń chłodny • z pogodnym czołem
angielski: (1.1) sunny; (1.2) serene, cheerful, buoyant, jocund, pleasant, jovial arabski: (1.2) بشوش chiński standardowy: (1.1) 晴 (qíng) esperanto: (1.1) serena; (1.2) serena francuski: (1.2) serein jidysz: (1.1) קלאָר (klor)