pośpiech () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) spieszenie się, robienie czegoś szybko
(1.1)
(1.1) Wyszliśmy w pośpiechu, by nie spóźnić się na pociąg.
(1.1) kwapienie
pospieszny pospiesznie pośpieszyć (się)/pospieszyć (się), pośpieszać/pospieszać pośpieszenie/pospieszenie
angielski: (1.1) haste, hurry, dash, rush, expedition arabski: (1.1) عجل, غرار, هرع czeski: (1.1) spěch , chvat , shon , kvap fiński: (1.1) kiire francuski: (1.1) hâte , précipitation hindi: (1.1) भीड, नागर hiszpański: (1.1) prisa , urgencia , aceleración interlingua: (1.1) haste, urgentia islandzki: (1.1) flýtir jidysz: (1.1) אײַלעניש (ajlenisz), יאָגעניש (jogenisz) niemiecki: (1.1) Eile nowogrecki: (1.1) βιασύνη rosyjski: (1.1) торопливость rumuński: (1.1) grabă suahili: (1.1) haraka szkocki gaelicki: (1.1) cabhag ukraiński: (1.1) квапливість , поспіх włoski: (1.1) fretta , urgenza