__TOC__ vall ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dolina
(1.1) vall; valls
vall ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) inżynieria lądowa wał, nasyp, groblaSvensk ordbok, hasło "vall" (1.2) przeszkoda (1.3) pastwisko
(1) en vall, vallen, vallar, vallarna
valla
złożenie rzeczownikowe vallflicka, vallfoder, vallgrav, vallgrop, vallhund, vallhö, vallodling, vallpojke, vallväxt, vallört, banvall, bullervall, fäbodvall, fästningsvall, fördämningsvall, gropavall/gropvall, gräsvall, hårdvall, jordvall, kyrkvall, ljudvall, sandvall, snövall, strandvall, tandvall, tångvall, ängsvall złożenie przymiotnikowe motvalls
vall ()
czasownik przechodni (1.1) wyznawać / wyznać (1.2) zeznawać / zeznać (1.3) wyznawać / wyznać, wyjawiać / wyjawić
vallás, vallásosság, vallomás, vallatás vallat vallási, vallásos vallásosan