__TOC__ ()
4
(1.1) qi (1.2) gaz, powietrze, oddech (1.3) błagać, prosić
() ,
rzeczownik (1.1) gaz (1.2) powietrze (1.3) dech, oddech (1.4) złość, gniew (1.5) qi → energia życiowa, której manifestacją są zjawiska i procesy natury;
(1.1) 站内自用气计量调压系统。(zhàn nèi zìyòng qì jìliàng tiáo yā xìtǒng) → Samodzielny system pomiaru i regulacji ciśnienia gazu wewnątrz stacji. (1.1) 至少它是保持气出来。(zhìshǎo tā shì bǎochí qì chūlái) → Przynajmniej gaz nie przedostaje się do środka. (1.2) 我真的觉得要充点气。(wǒ zhēnde juédé yào chōng diǎn qì) → Naprawdę czuję, że muszę wpuścić trochę powietrza. (1.2) 轮胎漏气了。(lúntāi lòu qì le) → Z opony schodzi (ulatnia się) powietrze. (1.3) 我有点儿喘不过气来。(wǒ yǒudiǎnr chuǎn bùguò qì lái) → Trochę mi brakuje tchu. (1.3) 你能憋多长时间的气？(nǐ néng biē duō cháng shíjiān de qì) → Jak długo potrafisz wstrzymać oddech? (1.4) 他气得将嘴巴紧闭。(tā qì dé jiāng zuǐbā jǐn bì) → Zacisnął usta ze złości. (1.4) 安娜的气慢慢的象流水一样流走了。(ānnà de qì màn man de xiàng liúshuǐ yīyàng liú zǒule) → Gniew Anny powoli odpłynął, niczym woda. ( Powietrze zeszło z Anny powoli, niczym odpływająca woda.) (1.5) 中国春秋战国时代的思想家，将气的概念抽象化，成为天地一切事物组成的基本元素。(zhōngguó chūnqiū zhànguó shídài de sīxiǎngjiā jiāng qì de gàiniàn chōuxiànghuà chéngwéi tiāndì yīqiè shìwù zǔchéng de jīběn yuánsù) → Myśliciele okresu Wiosen i Jesieni oraz Walczących Królestw w Chinach abstrakcyjnie ujmowali koncepcję qi, czyniąc ją fundamentalnym elementem, z którego składa się cały wszechświat. (1.5) 中医学认为，气是人体的第一道防护线。(zhōngyīxué rènwéi qì shì réntǐ de dìyī dào fánghù xiàn) → W (tradycyjnej) medycynie chińskiej qi jest pierwszą linią obrony organizmu.
(1.1-2) klasyfikator: brak lub 股 (gǔ) (1.3) klasyfikator: brak lub 口 (kǒu) (1.4-5) klasyfikator: brak
(1.1) 气瓶 → butla z gazem • 天然气 → naturalny gaz (=gaz ziemny) (1.2) 排气 → spuszczać powietrze • 气温 → temperatura powietrza (1.3) 气道 → drogi oddechowe (1.4) 有气 → mieć złość (=złościć się)
(1.1) 气体 (1.2) 空气•空•神气 (1.3) 气息•口•口气
生气 • 活气 • 死气 • 气氛 • 天气 • 元气 • 口气 • 语气 • 疝气 • 气候 • 气味 • 气概 生气 • 惹气 • 透气 • 呼气 • 吸气 • 通气 • 喘气 • 消气 男子气 • 孩子气 心平气和 • 一鼓作气