sumo

sumo ()

, ,

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

(2.1) od: suma

(1.1) (2.1)

sumita , sumotori

(1.1)

angielski: (1.1) sumo asturyjski: (1.1) sumo esperanto: (1.1) sumoo francuski: (1.1) sumo hiszpański: (1.1) sumo japoński: (1.1) 相撲 niemiecki: (1.1) Sumo nowogrecki: (1.1) σούμο ormiański: (1.1) սումո portugalski: (1.1) sumô rosyjski: (1.1) сумо włoski: (1.1) sumo

sumo ()

, ,

rzeczownik (1.1) sumo (1.2) sumita

(1.1-2)

sumo ()

rzeczownik (1.1) sumo

sumo ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) sumo

(1.1)

(1.1) sumó

sumista

sumo ()

rzeczownik (1.1) suma

(1.1)

(1.1) parta sumo

sume

sumo ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sumo

sumo ()

(dialekty z utożsamieniem s-z)

przymiotnik (1.1) najwyższy; zwierzchni, naczelny (1.2) wielki, olbrzymi, wysoki rzeczownik, rodzaj męski (2.1) sumo

(3.1) (3.2)

(1.1-2) sumo , suma ; sumos , sumas (2.1)

(1.1) sumo sacerdote → najwyższy kapłan (1.2) suma necesidad → najwyższa konieczność • suma necedad → olbrzymia głupota

(1.1) supremo (1.2) grande, enorme, absoluto

(1.1-2) ínfimo, mínimo

(1.1-2) súmmum

a lo sumo → najwyżej

(1.1-2) (2.1) (sūmo)

sumo ()

czasownik (1.1) brać, zabierać (1.2) używać (1.3) przyjmować

(1.1-3) sumo, sumere, sumpsi, sumptum

(1.2) utor (1.3) accipio

sumo ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sok

(1.1) sumo; sumos

sumo ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sumo

(2.1) 1. ,

(1.1)

(1.1) (sūmo)