podwładny () ,
przymiotnik (1.1) podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba podległa komuś, czyjś pracownik (2.2) osoba, która urodziła się lub osiadła na obszarze władzy danego władcy
(1.1) (2.1-2)
(2.1) Major rozkazał sierżantowi zebrać podwładnych na apel.
(1.1) podkomendny, podległy (2.1) podkomendny (2.2) poddany
(1.1) zwierzchni (2.1) zwierzchnik, przełożony
podwładna, podwładność
(2.1) podopieczny
angielski: (1.1) subordinate; (2.1) inferior, subordinate, underling arabski: (1.1) تابع bułgarski: (1.1) подвластен czeski: (1.1) podřízený esperanto: (1.1) subalterna; (2.1) subulo, subalternulo; (2.2) subulo francuski: (1.1) subalterne; (2.1) subalterne jidysz: (1.1) אונטערגעוואָרפֿן (untergeworfn) łaciński: (1.1) servus; (2.1) satelles niemiecki: (1.1) untertan, untergeben, unterstellt; (2.1) Untergebene , Untergebener , Befehlsempfänger rosyjski: (1.1) подчинённый ; (2.1) подчинённый słowacki: (1.1) podriadený ukraiński: (1.1) підвладний; (2.1) підвладний włoski: (1.1) soggetto, subalterno; (2.1) inferiore