chambre ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokój, pomieszczenieAntoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 24, PB 2793/70. (1.2) izba, zgromadzenie
(2.1) 1. trybu oznajmującego od chambrer (2.2) 3. trybu oznajmującego od chambrer (2.3) 1. trybu łącznego od chambrer (2.4) 3. trybu łącznego od chambrer (2.5) 2. trybu rozkazującego od chambrer
(1.1) chambre; chambres
(1.1) Sa chambre était claire. → Jego pokój był jasny. (1.2) Le parlement français est composé de deux chambres. → Francuski parlament składa się z dwóch izb.
(1.1) chambre à coucher • chambre de bonne • femme de chambre • chambre à air chambre de bains • chambre à manger • chambre à lessive • chambre forte • chambre noire • chambre simple
faire chambre à part • chambre séparée