errand ()
, ,
rzeczownik (1.1) sprawa do załatwienia (1.2) wyjście na krótko (np. z pracy), żeby coś załatwić (1.3) zlecenie, polecenie, rozkaz, poruczenie przymiotnik (2.1) na posyłki
(1.1) errand of mercy → czyn miłosierdzia • run an errand / do an errand / go on an errand (1.3) go on errands → załatwiać komuś sprawy, być na posyłki • send on an errand → kazać komuś coś załatwić • run errands → biegać z posyłkami • run an errand for → załatwić coś komuś (2.1) errand boy → chłopiec na posyłki
be sent on fool’s errand / go on a fool's errand → wysilać się na próżno