szkodnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) zwierzę wyrządzające szkody gospodarcze; (1.2) program, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba wyrządzająca szkody
(1.1) (2.1)
(1.1) W tym roku plony będą z powodu inwazji szkodników nadzwyczaj mikre. (2.1) Nie potrafię ocenić, czy Paweł to genialny racjonalizator, czy nadaktywny szkodnik.
(1.1) tępić / zwalczać szkodniki
(2.1) psuj
szkoda , szkodnictwo szkodnica szkoda, szkodzić , uszkadzać szkoda szkodliwy szkoda
angielski: (1.1) pest, vermin; (1.2) malware; (2.1) wrecker, troublemaker, damage-doer białoruski: (1.1) шкоднік ; (1.2) шкоднік ; (2.1) шкоднік bułgarski: (1.1) вредител ; (1.2) малуер ; (2.1) вредител czeski: (1.1) škůdce ; (2.1) škůdce duński: (1.1) skadedyr rosyjski: (1.1) вредитель ; (1.2) вредитель , вредонос , зловред ; (2.1) вредитель słowacki: (1.1) škodca ; (2.1) škodca ukraiński: (1.1) шкідник ; (1.2) шкідник ; (2.1) шкідник węgierski: (1.1) kártevő; (1.2) kártevő; (2.1) kártevő