krupnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zupa na wywarze mięsno-jarzynowym, z ziemniakami, zasypana kaszą; (1.2) porcja krupniku (1.1) (1.3) napój alkoholowy na miodzie z korzeniami, podawany zazwyczaj na gorąco; (1.4) porcja krupniku (1.3)
(1.1-4)
(1.1) Na pierwsze danie był dziś krupnik. (1.2) Ci państwo przy oknie zamówili dwa krupniki. (1.3) Na rozgrzanie proponuję krupnik. (1.4) Wypiliśmy po dwa krupniki i zrobiło się nam wesoło.
(1.1)
krupniok , krupa krupniczek krupniczy, krupnikowy, krupowy
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie (1.3) zobacz też: Indeks:Polski - Napoje (1.3)
angielski: (1.1) barley soup jidysz: (1.1) קרופּניק (krupnik) niemiecki: (1.1) Graupensuppe śląski: (1.1) krupńik