oburzony () , ,
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: oburzyć przymiotnik (2.1) odczuwający oburzenie (2.2) wyrażający oburzenie
(2.1-2)
(2.1) Oburzona klientka opuściła lokal trzaskając drzwiami. (2.2) Słysząc sprośny żart chciał zrobić oburzoną minę, ale nie wytrzymał i parsknął śmiechem.
(2) pełen oburzenia, zaszokowany
oburzenie oburzyć
angielski: (2.1) indignant bułgarski: (2.1) възмутен; (2.2) възмутен duński: (2.1) indigneret hiszpański: (1.1) indignado; (2.1) indignado; (2.2) indignado kaszubski: (2.1) rozgòrzony niderlandzki: (1.1) verontwaardigd niemiecki: (1.1) empört, entrüstet; (2.1) empört, entrüstet; (2.2) empört, entrüstet nowogrecki: (1.1) αγανακτισμένος, αγαναχτισμένος; (2.1) αγανακτισμένος, αγαναχτισμένος; (2.2) αγανακτισμένος, αγαναχτισμένος rosyjski: (2.1) возмущённый, негодующий ukraiński: (1.1) обурений; (2.1) обурений