wince ()
rzeczownik policzalny (1.1) grymas czasownik nieprzechodni (2.1) skrzywić się (zmienić wyraz twarzy) (2.2) wzdrygnąć się (poczuć się niekomfortowo)
(1.1) wince; winces (2.1-2) wince, winced, winced, winces, wincing
(1.1) He gave a wince of pain when his dog bit him. → Skrzywił się z bólu ( okazał grymas bólu), kiedy jego pies ugryzł go. (2.1-2) I winced at the thought of what that poor chicken lying now on the plate in front of me came through, what was its short life like and I just couldn't touch it. → Skrzywiłem/wzdrygnąłem się na myśl o tym, co ten biedny kurczak, leżący obecnie przede mną na talerzu przeszedł, jakie było jego krótkie życie i po prostu nie mogłem go tknąć.
(1.1) to give a wince of pain → skrzywić się z bólu (2.1) to wince with pain/disgust → skrzywić się z bólu/obrzydzenia (2.1-2) to wince at the sight/thought of → wzdrygnąć/skrzywić się na widok/myśl o czymś
wincing