__TOC__ hum ()
wykrzyknik (1.1) onomatopeja imitująca nosowy dźwięk towarzyszący namysłowi
(1.1) hm, hmm, humm
hum ()
rzeczownik (1.1) szum (1.2) brzęczenie (1.3) buczenie (1.4) nucenie czasownik (2.1) szumieć (2.2) brzęczeć (2.3) buczeć (2.4) nucić
hummer, humming
hum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki lub wspólny (1.1) pobieżna znajomość, pojęcie, wyobrażenie
(1.1) ett/en hum;
(1.1) ha ett/en hum om något → wiedzieć coś niecoś o czymś • inte ha det/den minsta hum om saken → nie mieć zielonego pojęcia o tym
(1.1) aning, nys, susning, kännedom, uppfattning